4.11.2009 - 22.ŞİİR:FATOŞUMUDA UMUTSUZ BIRAKTIM

FATOŞUMUDA UMUTSUZ BIRAKTIM

Yüzme bilmediğim için gözlerimde bir deniz yarattım

Şimdi Ölümüme iyi bir sebep göstereceğim

Ben yıllar süren yalnızlığımı sana kavuşacağım bahanesiyle avuttum

Anasını satım gelecek senaryomu da yırttım attım

Kendime dönüp eski halimden bahsettim

Sensiz yaşadıklarımın hepsini bi anda s*ktir ettim

Hükümsüzümdür artık

Dün gece sevdiğim adımı kaybettim

Ben sensiz bir b*k değilmişim yeni fark ettim

Felsefe cümlelerinin arkasına saklanmaktan vazgeçtim

Terbiyesizliğimi kibarlığıma tercih ettim

Sanırım küfür dilin cilasıdır diyen Neyzen Tevfik’e özendim

Şizofrenik halimi düşünmeksizin ben seçtim

Bu yazıyla da kendimi protesto edilmeye sevk ettim

Zaten hiç sevilmedim tarafınızdan

Gülümseyin  bugün bu gerçeği de hazmettim

De hadi gidin FATOŞumuda UMUTsuz bırakarak ölüme mahkûm ettim

                                                            YAZAN: F.CİHANGİR

NOT: BUNUN ŞİİRLE EDEBİYATLA FALAN ALAKASI YOK

GÖRMEZLİKTEN GELİN GİTSİN YORUMSUZDUR