9.13.2009 - 31.ŞİİR:SANA GELİYORUM
 SANA GELİYORUM
Ben hiç kadere inanmadım inanmıyorum da Ama sen kadersin Çünkü seni inandığım bir kelimeyle açıklayamıyorum Artık asla kurmayı düşünmediğim o tuhaf cümleleri kurduğum farkındayım Zaten şu halimin farkına varan son kişi hep kendimdi İnsanları anlamaya çalışırken en son sıraya koyduğumda kendimdi Herkesi olduğu gibi kabul etmeyi öğrendiğimde 13 yaşında kocaman bi çocuktum Yaşıtlarım sokakta oyun oynarken ben elimde Balzac okuyarak camdan onları seyrettim Yaşadığım bütün hüsranlarımı duygusallığım yüzünden çift dikişle geçtim Gerçeklerden kaçmaya başladığımda ise tam onsekizime girmiştim İnsanları tanımaya başladıkça yalnızlığıma kaçtım Öyle bi korkutuldum ki büyümeme rağmen halan insanlardan çok korkuyorum Ve halan kaçıyorum Ve halan çok yalnızım En kötüsü ise gittikçede daha da yalnızlaşıyorum Babam kulağımdan çekip farkındalıkları öğrettiğinde her şey gibi mutluluğuma da geç kalmıştım Hiç seçim hakkım olmadı benim Bunu sevdim ve istiyorum diyemedim Sahip olmaya çalıştıklarımın da alayı kâbusla biten hayallerdi Kaybettiklerim hep beni sevenlerdi O kadar çok yıkıldım ki gerçeklere karsı duruşumda Vazgeçtim artık mutluluktan da aşktan da Giyiniyorum üstümü şimdi ağlaya, ağlaya Gözlerim dalıyor uzaklara Yaklaşıyor ruhum yıllardır süren kaosuma Bile, bile gidiyorum hüznümün doğuşuna İnsanlar kaçıyor uzaklaşıyorlar yolumdan hızla Bense acının ana vatanına gidiyorum koşarcasına Ben sana geliyorum… YAZAN: F.CİHANGİR (missed call) ♥
|