5.30.2008 - Nietzsche

1- Babanın gizlediği şey, oğulda açığa çıkar.

2- Şüphe değil, kesinliktir insanı deli eden.

3- Neden'i olan, Nasıl'a katlanır.

4- Uçurumları sevenin, kanatları olmalı.

5- Ümit en son kötülüktür. Çünkü işkenceyi uzatır.

6- Kötü belleğin iyi tarafı, aynı şeylerden birçok kez, ilk kez gibi yararlanmaktır.

7- Alev, başka şeyleri aydınlattığı kadar aydınlatmaz kendini. Bilge de böyledir.

8- İnsan hatasını bir başkasına itiraf ettiğinde unutur onu; ama çoğu kez öteki kişi bunu unutmaz.

9- Eylem ve vicdan genellikle uyuşmazlar. Eylem, ağaçtan ham meyveleri toplamak isterken, vicdan onları gereğinden çok olgunlaşmaya bırakır, ta ki yere dökülüp ezilinceye kadar.

10- Ruh arayanda, hiç ruh yoktur.

11- Gür ırmaklar kendileriyle birlikte birçok çakıl ve çalı çırpıyı da sürükler; güçlü ruhlar da birçok aptal ve mankafayı.

12- Uygarlık tarafından yok edilme tehlikesiyle karşı karşıya olan bir uygarlık çağını yaşıyoruz.

13- Acıların bölüşülmesi değil, sevinçlerin bölüşülmesidir dostluğu yaratan.

14- Küçücük bağışlarla büyük mutluluklar kazanmak büyüklüğün bir ayrıcalığıdır.

15- Bir kez yürünmüş bir yola düşenlerin sayısı çoktur, hedefe ulaşan az.

16- Bir derin kuyuya benzer yalnız. Taş atmak kolaydır içine: ama bu taş dibe inecek olursa, deyin bana, kim çıkarabilir?

17- Kişioğlu da ağaca benzer, ne denli yükseğe ve ışığa çıkmak isterse, o denli kök salar yere, aşağılara, karanlığa, deliliğe, kötülüğe.

18- Kendi omzuna tırman. Başka nasıl yükselebilirsin ki!

19- Bir insana yapılacak en kötü şey onu utandırmaktır.

20- Müzik temelde bizde belli bir oranda güç kazanan yaşam duygusunun özünde gizli olan acıyı anlatır; müziğin verdiği heyecanın yapısında da bu acıdan uzaklaşıp onu uzaktan izleme düşüncesi vardır.

21- Kendinden hiç söz etmemek çok soylu bir ikiyüzlülüktür.

22- Bu da dâhil tüm genellemeler yanlıştır.

23- Kimine göre yalnızlık, hasta kişinin kaçışıdır; kimine göre de, hasta kişilerden kaçıştır

24- İnsan da ağaca benzer; ne kadar yükseğe ve ışığa çıkmak isterse, o kadar yaman kök

25- Büyük borçlar insanları değer bilmeye değil, kin beslemeğe yöneltir.

26- Siz yükselmek isteyince yukarı bakarsınız. Bense aşağı bakarım

27- Uçmayı öğretemediğinize düşmesini öğretin

28- Ben bu kulaklara göre ağız değilim

29- Zayıflar bizi kendi gücümüzden utanmaya zorladıkları için kazandılar

30- Yalan söyleyene karşı tetikte olmaktansa beni aldatmalarına izin veririm..

31- İnsan bir sene boyunca yalnızlığa çekilirse gevezeliği unutur konuşmayı öğrenir.

32- Ne kadar yükselirsek, uçamayanlara bir o kadar küçük görünürüz

33- Kovalamaktan, aramaktan yorulduğumdan beri bulmayı öğrendim

34- Yükseldikçe uçma bilmeyenlere daha küçük görünmemiz kaçınılmazdır