BİLMENİ İSTİYORUM

Bilmiyorum tarif edemem senden sonraki hüsranımı

Ne hallerimle karşılaştığımı

Krizlerimi ne acılar içinde atlattığımı

Bilmiyorum artık nasıl davranmam gerektiğini

Babam kes artık şunu iyilikle affetmekle neyi aşabilirsin diyor

İnsanların kötü taraflarını görmeyerek iyi olduklarını mı sanıyorsun diyor

Sokağa çık gerçekleri gör yalanları duy

Ve melekmiş gibi davranmayı bırak

Git köşene çekil ve yaptığın en iyi şeyi yap

Düşün, ağla düşün ve bi daha ağla haline

Haklıydı, hep haklıydı babam

Melek falan değilim ben hiç bişeyide değiştiremem

Şimdi beklediğim tek şey

Her şeyi senin değiştire bilmen

Gelip yanına oturup ağlamak istiyorum

Beni bırakma bana yardım et demek istiyorum

Çok çaresiz olduğumu bilmeni istiyorum

Her şeyi anlatmak istiyorum

Hastalığımın ilerlediğini iyi hallerim numara olduğunu bilmeni istiyorum

Beni şizofreniden kurtaracak kişinin yani hayallerimdeki adamın sen olduğunu

Durumumun çok ciddi olduğunu

Varlığını beklediğim için bu kadar zaman dayana bildiğimi bilmeni istiyorum

Bilmeni istiyorum

Şimdi bana ulaşamazsan hayatımı yok edeceğimi

Hiç bi terapime katılmayacağımı

Kendimi 58 yaşında yürüme engelli bi adamla evlendireceğimi

Sonsuza kadar her şeyi kaybedeceğimi

Antalya’dan bile vazgeçip gideceğimi bilmeni istiyorum

Sana her şeyimi anlatmak

Her şeyimizin bi sebebi olduğunu bilmeni istiyorum

Senden FaToş’u durdurmanı

Sadece ve sadece bi tek Seni sevdiğini bilmeni istiyorum…

                                           YAZAN: F.CİHANGİR (missed call)

YOK OLUŞ

Bu aralar hayli bitkinim

Bazı gerçekleri yok saymamdandır huzurluydum

Ama artık çok üzgünüm

Çünkü yok olduğunun gerçeğini kabul etmeye başladım

Muhteşem bi hayal kırıklığı

Beklentilerimin sona ermesi

Düşlerimin parçalara ayrılması

Derin bi boşluk

Var olmam için gereken savaş

Yaşamın anlamsızlığı

Ölümün gerçekçiliği

Tarifsiz bi küskünlük

Sevgi sözlerinin sadakatsizliği

Yalanlara dayatılmış aşklar

İnsanların çıkarları

Ve kimsesizlikle bütünleşen kimsesizliğim

Yokluğunun içinden fırlamış bi düşünce ordusu

Beni neden yalnız bıraktın diye bağıran bi suskunluk

Tekbaşılığına sığınmış bi ağlayış

Olup bitenleri anlamaya çalışan bi duruş

Düşüp yarı yolda kalmış bi aşka koşuş

Hiç anlamı olmayan aşağılık bi sonuç

Tamamen yok olmaya dayanan bi yıkılış

“Biz”in sonu uçuruma gelmiş bi yok oluş..

                                     YAZAN: F. CİHANGİR (missed call)

SANA GELİYORUM

Ben hiç kadere inanmadım inanmıyorum da

Ama sen kadersin

Çünkü seni inandığım bir kelimeyle açıklayamıyorum

Artık asla kurmayı düşünmediğim o tuhaf cümleleri kurduğum farkındayım

Zaten şu halimin farkına varan son kişi hep kendimdi

İnsanları anlamaya çalışırken en son sıraya koyduğumda kendimdi

Herkesi olduğu gibi kabul etmeyi öğrendiğimde 13 yaşında kocaman bi çocuktum

Yaşıtlarım sokakta oyun oynarken ben elimde Balzac okuyarak camdan onları seyrettim

Yaşadığım bütün hüsranlarımı duygusallığım yüzünden çift dikişle geçtim

Gerçeklerden kaçmaya başladığımda ise tam onsekizime girmiştim

İnsanları tanımaya başladıkça yalnızlığıma kaçtım

Öyle bi korkutuldum ki büyümeme rağmen halan insanlardan çok korkuyorum

Ve halan kaçıyorum

Ve halan çok yalnızım

En kötüsü ise gittikçede daha da yalnızlaşıyorum

Babam kulağımdan çekip farkındalıkları öğrettiğinde her şey gibi mutluluğuma da geç kalmıştım

Hiç seçim hakkım olmadı benim

Bunu sevdim ve istiyorum diyemedim

Sahip olmaya çalıştıklarımın da alayı kâbusla biten hayallerdi

Kaybettiklerim hep beni sevenlerdi

O kadar çok yıkıldım ki gerçeklere karsı duruşumda

Vazgeçtim artık mutluluktan da aşktan da

Giyiniyorum üstümü şimdi ağlaya, ağlaya

Gözlerim dalıyor uzaklara

Yaklaşıyor ruhum yıllardır süren kaosuma

Bile, bile gidiyorum hüznümün doğuşuna

İnsanlar kaçıyor uzaklaşıyorlar yolumdan hızla

Bense acının ana vatanına gidiyorum koşarcasına

Ben sana geliyorum…

                                         YAZAN: F.CİHANGİR (missed call) ♥

CENNETE Bİ MEKTUP

Bitanem ♥

İsyan edip ağlıyorum diye kızma bana

Her şey kolay olsun hiç istemedim hayatta

Lakin bu kadar acıya nasıl dayanırım yek başıma

Sen yanımda olsan daha kötülerinlede savaşıp başara bilirdim

Tıpkı beni bırakıp cennete gittiğin halde aşkımızı tekbaşıma taşımayı başarabildiğim gibi

Ölümünü reddedip hayalini gerçek saydığım gibi

Beni duyuyorsun değil mi?

Halan neden yalnız olduğumu anlamıyor bu aptallar

Senin hayalinle yaşadığımı bilmiyorlar

Hakkında hiç konuşmayıp, konuşturtmadığım için

Bu dünyadan gittiğini varlığını unuttuğumu

Ölümünü kabul ettiğimi sanıyorlar

Seni sır gibi yaşıyorum içimde anlatmadığım için bilmiyorlar

Arada özlemine dayanamayıp girdiğim bunalımlarımı ağlama krizlerimi

Herkeslerden kopup yalnızlığıma kaçışımı duygusallığıma veriyorlar

Benim umutsuzluğumun ve yalnızlığımın sensizlik olduğunu bilmiyorlar

Hatırlıyor musun?

Hani Çallı'da motordan kayıp düştüğümüzde korkup ağlamıştım sende yanaklarımı sıkarak

Deli kız seni ölsem bile yalnız bırakmayacağım demiştin ya

Evet, bitanem halan yanımdasın

Ve halan sadece senin için, sevdiğin gibi saçlarımı kırmıza boyamaya devam ediyorum

Bana öğrettiğin gibi şahsıma yapılan en güzel iltifatın ismimin söylenmesi olduğuna inanıyorum

Ama daha kimse senin gibi FaToş diyemedi, kalbime dokunamadı

Not defterindeki yazılarını sık, sık okuyorum

Fars'ça olsada anlamlarını bulmaya çalışıyorum ve anladıkça sana tekrar aşık oluyorum

Ahh bitanem bu dünyadan gidişine sebep olduğum için kendimi hiç affedemiyorum

Geçen birkaç zamanda seni ihmal ettiğim için özür dilerim

Ama yalnızlığım kâbustu

Denemem daha berbat bi durumdu

Ortaya çıkan duygular dahada b*ktan bi sonuçtu

Gördüğüm gerçekler ruhumu korkuttu

Ama biliyorum bunu gökyüzünden sen yaptırdın

Sen dışındakileri asla kalbime sokamayacağımı

Ne yaparsam yapim hiç birinin sen gibi olamayacağını

Senle yaşadığım mutluluğu bir daha asla kimseyle yaşayamayacağımı

Tekrar hatırlattın bana bitanem

İzin ver de isyan edeyim tanrıya neden benden seni aldı diye

Seni gerçek dünyasına alıp beni yalan dünyasında bıraktı diye

Yeter artık hayaletinle başaramıyorum

İnsanlara senaryolar yazmaktan çok yoruldum seni özlüyorum

Ve Seni seviyorumu sana hiç söylememişliğimin pişmanlığını çekiyorum

8 Ocak akşamı Kadriye'de sadece sen değil bende ölmeliydim diyorum

Lanet olsun sebep olduğum gerçeği değiştiremiyorum

Hani sana eskiden hep düşüyorum derdim, sende bırak artık şu düşmeyi derdin ya

Ölümünden sonra hızlanan düşüşüm bi sebepten durdu ve çakıldım

Beni görüp gökyüzünde yanına al, sadece senin yanında mutlu olacağım

Yeter çektim cezamı, eğer almazsan şeytana uyacağım

Sen ve tanrın anlayın artık

Bu dünyada bunların içinde ben devam edemeyeceğim.

                                                           YAZAN: F.CİHANGİR ( missed call)

YORUMA KAPALIDIR!

ÖZET SEVMEYİN BENİ

Bilmiyorum cümleme nerden başlayacağımı!

Dış görünüşümle asla uyuşmayan konuşmalarımdan felsefem ve arasındaki farktan aşağıya düştü tanıdığım insanlar daima!

Ben mi seçtim bilmem bi evim olmadı hiç mültecilik tek sığınağımdı!

Aslında hiç sarılamadığım bi tanrıya ihtiyacım var bu gece!

Artık tek beni anlayanın kitaplarım!

Ve durmaksızın başa saran Enya’mın To Go Beyond’u olduğunu karar verdim!

Her gün mektup yazdım adresi kayıp bi umuda!

Uykudan uyandığım her sabaha hep yalnız uyandım!

Birkaç gündür daha da yalnız uyanıyorum!

Midem bomboş yediklerimi hep kusuyorum!

Tasalarımın aralıklarında yaşadım en güzel yıllarımı!

Mutluluk denen kelimenin hep anlamını düşündüm bi arada ezberletildi!

Bitanelerim Z*y*p ve Ayf*r’i bile kendimden uzaklaştırdım!

2. babamda dâhil lanet olsun sana dedirtmeyi başardım!

Çok sessizim çok hiç konuşmuyorum konuşamıyorum!

Durmaksızın yazıyorum sırdaşım olan defterime!

Hiç kimse bilmiyor içimdeki yolumu!

Çok duygusalsın dediğinizden daha da duygusalım artık!

Eğer büyük botlarım olsaydı!

Kötü ruhlu duygu sömürücü böcekleri ezebilirdim bu yolda!

O zaman tek başıma çıplak ayaklarımla yürüye bilirdim beni korkutamazlardı!

Durmaksızın ağlayan bi palyaçoyum kendi gözlerimde!

Düşüşüm durdu!

Karanlığa çakıldım kurtaramayacağınız kadar derinde!

Kan kaybına uğruyor bedenim dakikalar geçtikçe bu zeminde!

Gerçekten ölüyorum nihayetinde!

Ölürken bile korkuyorum çünkü sende yoksun kalbimde!

Herkes ihanet sahibiymiş gerçekte!

Artık ...’de yok!

Çok daha yalnızım yaşaya bileceğim birkaç günde!

Vay be kendimde bana ihanet etti!

Şimdi nasıl kızarım insanlara bana bunu neden yaptınız diye!

Ben bile ihanet etmişsem kendime!

Yaa sevmeyin beni nefret edin benden nolur!

Yeter ki uzak durun canımı acıtmayın!

Seni seviyorum diye canımı okuyanlar!

Nolur sevmeyin beni yaa sevmeyin!!!

                                             YAZAN: F.CİHANGİR

YORUMA KAPALIDIR!

BENİ TERKEDİYORSUN

Düşündüm

Sadece seni düşündüm

Seni düşünürkenki kendimi gördükçe içime büzüştüm

Bide beni terk ediş şeklini düşündüm

Düşündükçe üzüldüm         

Üzüldükçe ağladım hıçkırıklara boğuldum

Bazen nerde ne olduğumu unutuyorum

Hayatın neresinde durduğumu da

Ben aslında hiç mantıklı bi kız değilim

Hatta bu duygusallıkla aptalın tekiyim

Derinlerde yaşayan saf bir pesimistim

Kendimi unuttuğum yerlerde kırmızı saçlarımı çekiştiriyor sevdiklerim

Annem içinden beni hiç sevmediğini söylüyor

Kürtajına izin vermeyen doktora lanetler yağdırıyor

Diğerleri de gebermemin tanrının lütfü olacağını düşünüyor

Sevmiyorlar beni, artık sende sevmiyorsun beni

Arkamı dönmemi bekliyorlar

Sende bekliyorsun onlar gibi arkamı dönmemi

Hatta bi an önce yerin dibine gömülmemi

Keşke bi anlata bilseydin de anlaya bilseydin beni

Keşke ben değil de kalbim konuşabilseydi

Ağzımdan çıkan kahkahalarla süslü inkârları,

Asla sevmedim seni beee, alay ettim diyişlerimi değil de

Gözlerimden gerçekleri görebilseydin duygularımla ilgili

Artık bilirim bana olan bu kinin bu nefretin öldürür bizi

Toparlanarak asla dönmemecesine terk ediyorsun beni

Hiç bilmeyeceksin ki bitanem

Ben ebedi sevecek kadar sevdim seni…

                                                  YAZAN: F. CİHANGİR

FaToş’a ÖZEL

Sivri topuklu fahişelerin ayakları altında eziliyor

Üçkâğıtçı gözlerin seyrindeyim açığımı bekliyorlar kıstırmak için

Sende onlardan olmaya çalışıyorsun kabul edemesem de

Durduğuma bakma aslında çok çabalıyor ruhum ama kımıldayamıyorum

Sıkıştırıldığım duvarlardan aşağıya doğru sıyrılırken

Bedenim parçalanıyor söylediğin o sözlerle

O kadar çok yalvarıyorum ki tanrıya gel bu cehennemden kurtar beni diye

Lanet olası inanmadığım o kaderin içindeyim

İnsanlar aşağılık
 Aşağılıklar

Acı vere, vere seviyorlar beni
Boynumu eğdim anlaşılamadı duygusal halim

Çerçeveli bir resimde kaldı kırmızı saçlı en güzel suretim

Hayat bana oyun oynadı ben daha kuralları öğrenmemişken

Sırtını döndü tüm sevdiklerim ayağa kalkmaya çalışırken

Senide geçmişimde bırakıyorum yazık geleceğimle sevmişken

Bu defa gerçekten öldüreceğim FaToşu

Tamda yaşadığını hissetmişken…
                                                     YAZAN: F.CİHANGİR

BU YAZIM FaToş’A ÖZELDİR Y!O!R!U!M!A!  K!A!P!A!L!I!D!I!R.  

YALNIZLIĞIM...

 Ne hakla kendime kızıyorum bilmiyorum

Sanki yıllardır hep mantığımla ilerlermişim gibi, tavır aldım

Yaşadıklarımdan hiç ders almadım ben

Duygularımla hareket etmenin bedelini ödettiler masum kalbime

Başkaları için kendim olmaktan çıkamıyorum ki ben

Kötüler diye kötü davranarak onlardan olmak istemiyorum

Onların saflığımla dalga geçmelerine izin veriyorum

Bilmediğim den değil daha çok şey bildiğimden susuyorum

Cebimden çıkarabilecek kadar iyi biliyorum onların mutluluğunu, değer verdiklerini

Bu gerçeklerle koşuyorum yalnızlığıma

Yalnızlığımı o kadar çok seviyorum ki

Bu aralar canımı okusa da

Gecenin köründe bana karabasanlarla işkence yapsa da

Yatağımdan korkuyla zıplatıp durmaksızın ağlatsa da

Onunlayım işte aşığım yalnızlığıma tıpkı sana olduğum gibi

Sensizlikte çok acımasız yalnızlığım gibi

Dünyam ayağımın altından kayıyor

Görme engelli sol gözümle inşa ettiğim tek hayalim yok oluyor

Artık hiçbir şeye tutunmuyorum

Düşüşümü seyrediyorum tıpkı senin gibi

Uzaklaşıyorum mutluluğuma engel olamıyorum
Öldürecek bizi bu gerçekler görüyorum

Onlar çok sevinecekler bitişimize biliyorum

Ama ne olursa olsun

 Ben halan bizi sevmeye devam ediyorum…

UMUTSUZLUĞUN YALNIZLIĞI

Bana hiç biriniz yalnızlığı tarif edemezsiniz

Siz mi anlatacaksınız sizden mi dinleyeceğim yalnızlığı

Siz soğuk karanlık ve gürültüsüz bir evi anca hayal edersiniz

Anlamaya çalışırsınız anlamanıza ihtiyacım yok

İhtiyacım olan bu acıyı yaşayabilmeniz

Haddin uzaklaşın benden

Bana hiç biriniz karanlığı anlatamazsınız

Siz karanlığın siyahını bilirsiniz

Onun içindeki lifleri göremezsiniz

İlmek, ilmek gecelerinize işleyemezsiniz

Siz soğuğu anca hissedersiniz

Benim gibi ruhunuzda buz kütleleri oluşturamazsınız

Bırakın ya bana yalan la eş değer hayalleri okumayın

Siz gerçeğin ne kadarıyla tanıştınız

Umutsuzluğun ne demek olduğunu açıklaya bilir misiniz

Kim hanginiz umutsuz yaşayabilecek kadar güçlü

Ben gibi umutsuz kalanınız oldu mu hiç

Siz kendinizi anca yerime koymayı denerseniz

Koyduğunuz yer dede böyle çaresizlikle sıkışıp kalırsınız

Denemelerde sonuç alamazsınız

Siz beni tanıyamadınız yazık tanıyamayacaksınız da…

Azrail’imle karşılaştım dedim ki al da git beni bu aralar fenalaştım

Tahammül edemiyorum gerçeklere

Umutsuz kalınca çok anlamsızlaştım

Dedi ki

Önce Gidip tanrını bulup yalvaracaksın

 O seni affedecek ve umudu vaat edecek umudunu bulacaksın

Sonra umuduna yalvaracaksın

Çok çabalayacaksın lakin başaramayacaksın

Umudun seni affetmeyecek

İşte o zaman tekrar benle karılaşacaksın

Asıl o gün cehennemimde yer kazanacaksın

Şimdi çaren yok umutsuzluğun yalnızlığıyla yaşayacaksın.

                                                        YAZAN: F.CİHANGİR

SEN SEVERSİN BENİ BENDE SENİ

Bana oyun yapıyorsun
Ben bilirim seni çok seversin sen beni

Senin vazgeçemeyişlerinin sonu bana çıkar

Hayata isyan ettiğin her anın içinde hep ben varım

Bilirim ben seni seversin sen beni

Umursamıyormuş gibi davranma

Bütün kalbin bana ait

En güzel hayallerinde ben varım

Rol yapmayı kes artık

Bilirim odanda ne çok ağladığını

Geceleri ne kadar az uyuduğunu sürekli beni düşündüğünüde

Yokluğumda resmime bakıp sinir krizi geçirdiğini

Bensizliğin sana nasılda koca bir yalnızlık verdiğini bilirim

Bilirim ben seni çok seversin sen beni

Elinden geleni yapıp duruyorsun mutlu görünmek için

Boş kahkahalar atıyorsun etrafına

Oysa içini kemiriyor özlemim acını dindirmek için sarılıyorsun şarap şişelerine

Bilirim ben seni seversin sen beni

Ama bilmezsin ki ben daha çok severim seni…                                                   

                                                                   YAZAN: F.CİHANGİR

Hep bunalım yazı yazıyorsun diyorlardı.  dedimki kendime yaz şöyle keyifli bir şey yazdım, alın işte keyifli bir şiir, ağlıyoruz dediysek hiç gülmeyi bilmiyoruz demedik  :)) ama bir daha böyle yazarmıyımki heeeeçç sanmam okuyan herkese hediyem olsun : ))

KEŞKE

Artık biliyorum

Sana ne kadar ihtiyacım olduğunu ve seni çok özlediğimi kabul ediyorum

Keşke o günlerde de bilebilseydim bugün bildiklerimi

Bana sürekli beni nedenli sevdiğini anlatırdın

Yanında olmadığım zamanlarının acılar içinde olduğunu

Bensizliğin seni hiçe çevirdiğini anlatırdın

O zamanlar gülümseyerek dinlerdim seni

Tehlikeli sulardayım her şeye meydan okuyorum ölüme kafa tutuyorum

Kendimi yangın evinden çıkmış gibi hissediyorum

Çünkü sen gittin

Sadece saklanmak istiyorum belki unuturum diye

Bazen halan yanımdasın gibi hissediyorum ama yoksun

Keşke o günlerde de anlaya bilseydim bugün anladıklarımı

Telafi etmeye çalışırdım tüm hatalarımı

Acılarını alır götürürdüm hasreti yok ederdim

Gözlerinin içine bakardım sendeki beni görmek için

Şimdi bana gökyüzünden mi bakıyorsun

Beni görebiliyor musun?

Benle hep gurur duyardın şimdide duyabiliyor musun?

Keşke bir şansım olsaydı

Seninle olduğum zamanların değerini haykırırdım

Sen gittikten sonra çuvalladığımı karanlıklara gömüldüğümü

Çekilmez fena bir kız olduğumu

Sensizliğin yani umutsuzluğun bana ne kadar acı verdiğini açıklaya bilirdim

Bir şansım olsaydı sana seni ne kadar sevdiğimi anlatabilirdim

Keşke sen hayatta olsaydın o zaman gerçekten yapabilirdim…

                                                                 F.CİHANGİR

FATOŞUMUDA UMUTSUZ BIRAKTIM

Yüzme bilmediğim için gözlerimde bir deniz yarattım

Şimdi Ölümüme iyi bir sebep göstereceğim

Ben yıllar süren yalnızlığımı sana kavuşacağım bahanesiyle avuttum

Anasını satım gelecek senaryomu da yırttım attım

Kendime dönüp eski halimden bahsettim

Sensiz yaşadıklarımın hepsini bi anda s*ktir ettim

Hükümsüzümdür artık

Dün gece sevdiğim adımı kaybettim

Ben sensiz bir b*k değilmişim yeni fark ettim

Felsefe cümlelerinin arkasına saklanmaktan vazgeçtim

Terbiyesizliğimi kibarlığıma tercih ettim

Sanırım küfür dilin cilasıdır diyen Neyzen Tevfik’e özendim

Şizofrenik halimi düşünmeksizin ben seçtim

Bu yazıyla da kendimi protesto edilmeye sevk ettim

Zaten hiç sevilmedim tarafınızdan

Gülümseyin  bugün bu gerçeği de hazmettim

De hadi gidin FATOŞumuda UMUTsuz bırakarak ölüme mahkûm ettim

                                                            YAZAN: F.CİHANGİR

NOT: BUNUN ŞİİRLE EDEBİYATLA FALAN ALAKASI YOK

GÖRMEZLİKTEN GELİN GİTSİN YORUMSUZDUR

 

TANRIYA GÖREDE U/MUTSUZUM

Bi dakika biraz öteye gidin bakalım

Şöyle derinden savuracağım en duygusal halimi

Şu kaldırımların üzerindeki şahsiyetlerinizi göz ucumla gözden geçireyim

Gidin, gidin daha da öteye gidin

Görmezlikten gelmek nasılmış anlamam lazım

Biraz ağlayın yaa sizi görmek istiyorum

Sahte kahkahalardan bıktım gerçek ağlayışları tanımak istiyorum

Soyunsanıza tiksindiğim bedeninizi değil onun içindeki ruhunuzu görmek istiyorum

En azından denemek istiyorum dünya gözüyle görüle bilir mi diye

Hadi bana biraz yalan anlatın

Hepsini bilim, yalanların ne denli mutluluk vaat etiğini öğretin bana

Bana birazda umuttan bahsedin

Nasıldır o tarif etsenize neye benzer çok mu sevilmelidir çok mu ihtiyaçtır

Umutsuz yaşayamaz mıyım ben

Yâda bi dakika bana umudu kim vaat ediyor

Yaa siz en iyisi bana hayallerinizi bir kaçını anlatın

Şöyle fiyakalı olanlardan olsun diyemeyeceğim

Şu gerçekleşmesini istemediklerinizden bahsedin

En kötü kâbus gibi olanları anlatın dinleyeceğim bile, bile

Acı dolu mutsuz olanlar olmalı ona göre

Çünkü ben umutsuz mutsuzum zaten

Bu tanrıya göre de böyle

                                                  YAZAN: F. CİHANGİR

 Büyüyorum ama kaç yaşıma geldim bilmiyorum

 Küçük bedenimdeki büyük depremlerin enkazında kalıyorum sürekli

 Endişelenme sensiz ölmeyi bile beceremem ben

 Varlığına şüpheyle baktığım tanrıma da sığınamıyorum

 Ne yüzle gidiceyim yıllardır görmezden geldiğim diyarlarına

 Ağlamayı misyon ettirdin sen bana

 Küçücük kalbimin direnişi son buluyor koyduğun noktada

 Gerçekler bu denli acımıdır

 Her sonuç yüzümde biten bi tokat mı olmalıydı

 Söylemek anlatmak çaremidir

 Biraz yavaş gelse acılar üstüme zaman tanısalar bana

 Sensizliğimi iyileştiremezmiyim

 Ne olur yavaş gelin üstüme bu kadar da yüklenmeyin bana

 Ne biliyorsunuz siz yaşadıklarım hakkında

 Bırakın beni Allah aşkına

 Cehennemde Umutsuzluğumla bir başıma

                                                                YAZAN:F.CİHANGİR

Tabiî ki üzüleceğim

Bu ağlamalarım çok normal

Her ne kadar gerçekte olsa

Senin gitmiş olduğunu kabul etmiş değilim

                      Ne farkederki yanımda olmasan

Ben seninleyim ki

Mesela, her köşe başında beni bekliyorsun

Kaldırımlarda yürürken elimi tutuyorsun

Pencerelerde seni beklerken bana hep tebessüm atıyorsun

                       Ne farkederki yanımda olmasan

Yine yemek yerken çok konuşuyoruz

Film izlerken de kahkahalara boğuluyoruz

Her gece dudağımdan öpüp beni sımsıkı sarıyorsun

Kulağıma eğilip aştığımız engelleri anlatıyorsun

                        Ne farkederki yanımda olmasan

Seninle birlikte olduğumuz zamanlarda dâhil

Ben hep senin hayalinle yaşamadım mı?

Biz seninle hep hayallerde yaşamadık mı?

Kilo metrelerce uzağıma gitmen neyi fark ettirir ki

Söyle seni hep hayallerde yaşarken ayrılmış olmamız gitmiş olman neyi değiştirir ki
                                                                                           NE FARK EDERKİ…

                                                                       YAZAN: F.CİHANGİR

 Sana bir mektup yazarak gidiyorum

  Koca bir hayatı, hayali nasıl sığdıracağım kâğıda bilemiyorum

     Elim titriyor seni yazacağım ya içimde biriken senin özlemini

        Söz konusu sen olunca hep böyle oluyorum işte

Herbişeyim Seni severek gidiyorum

  Bana kızardın kes şunu seni bırakmam engelleri aşacağız derdin

    Sonu nereyse oraya kadar savaşacağım

       Bir tek senin için senden vazgeçmem derdin

          Bunları düşünmek halan çok hoşuma gidiyor

Sen aslında çok severdin beni bende seni

    Bana kızacaksın seni bıraktım diye

       Bende kızacağım kendime

Herbişeyim seni sana bırakıyorum

    Sana bide hayallerimi bırakıyorum onlar çok kusursuz tertemiz avucuna yakışırlar

       Hayallerim yanında umutlarımı da bırakıyorum

          Eğer onları yanıma alırsam tekrar sana dönerim

              Oysa sana dönmemeliyim

Ne tuhaf şey ya derdin olanlara

  Evet, herbişeyim her şey çok tuhaftı

     Hayat gibi ben gibi beni sevmen gibi seni sevmem gibi gidişim gibi…

         Hayır, hayır vazgeçtim çok şey yazacaktım ama yazmayacağım

            Çünkü seni yazmakla bitiremem senle ben yazılabilecek kadar kısa olamayız

Herbişeyim

Seni seviyordum hem de sevdiğimi söyleyebilecek kadar

  Seni istiyordum dünyalara yetecek kadar

   Şimdi ise çok uzağa gidiyorum bir daha asla sana dönemeyecek kadar…

______________Unutacaksın…

______________Unutulacağız…

_  __  ___  _  ___Unuta/maya/cağım…
                                                                     YAZAN: F.CİHANGİR

“BU YAZIM GÖZLERİMLE GÖRMEYEREK ŞAHİT OLDUĞUM GERÇEK BİR AŞKIN ÖYKÜSÜ”

UMU/T/DUMU ÖLDÜ/RDÜM

Tarih 8 Ocak saatim 3.55

Ellerim ve kalbim kan içinde

Çırpınışlarım hiç bir işe yaramadı

Ağlıyorum… Ağlıyorum… Ağlıyorum…

Küçücük bir umut bulmuştum

Ona yüklendim de yüklendim

Bütün hayatımı geleceğimi küçük bir umudun omzuna attım

Bir umudun üstüne bu kadar da yüklenilmezdi ki be kızım

Ağır geldi, yetemedi gücü yerin dibine gömüldü umudum

Bağıra, bağıra ağlıyorum gecenin köründe

Per perişanım zavallı umu/t/dumu öldü/rdüm

Ben var ya

Şu halimden ve ne olduğumdan hiç haberim yok

Çok şey bildiğimi sanıyorum ama bi halt bildiğimde yok

Yaptığım en iyi şey bana bahşedilenleri yok etmek

Verilen koca güvenleri görmemezlikten gelmek

Sevgi duvarlarını yıkıp kendimi açıkta bırakmak

Sonrada soğuk ve keskin acı rüzgârında düşlerimi ve kafamı üşütmek

Yalnızlığımda kendi kendime duvarlar ördüm

Aralardan ışık sızıyordu her yerini tıkadım

Arkam koca bir deniz ben yüzme bilmem ki

Küçücük umudum beni nereye kadar yüzdüre bilir diki

Hangi karaya götüre bilir diki

Özür dilerim… Özür dilerim… Özür dilerim…

Umudumu öldürüp her şeyden vazgeçtiğim için…

Bir an duraksayıp arkama baktığımda büyük daireler çizmiş oluyorum

Ve anlıyorum ki hep aynı yerdeyim

Nefesimi boşa harcıyorum

Mesafe kat edemiyorum

Üzülüp ağlıyorum halime

Ve bir hışımla tekrar ayaklanıyorum

Sürekli kendimi çoğaltıp eksiltiyorum

Çoğalttığım yanlarım hiç umut verici değil

Oysa eksiklerim fazla güçlü ve darbeleyici

Kaybolmuyorum

Kendimi kaybolmaya bırakıyorum

Boşluklar arıyorum tökezlemek için

Siyah kapüşonumla insanları görmezlikten geliyorum

Gücümü kaybetmeye başladım yine seni düşünüyorum

Ve terk edilmeye bıraktığımız o hayatı

Hey insanlar dinleyin beni

Ben sevilmemden ve sevilmekten sıkıldım

Artık  ben, ben sevmek istiyorum…♥♥♥

Biz seninle Antalya’nın sonbaharında engellere takılacağız

Yıllarca birbirimizden uzakta çok özlemler duyacağız

Biz seninle asıl kavuştuğumuz gün ayrılacağız

Hiç bir sihir buna engel olamayacak

Sen gözlerime bakıp daldıkça ben boğulacağım

Biz birbirimizi terk ederken bu şehiride ikiye böleceğiz

Sen İstanbul’a doğru yol alırken boynun bükülecek

Ama o asil gururun seni dürtüp başına kaldırmana yetecek

Ve içindeki beni seven sana küfürler edeceksin bu kadar sevilirmi diye

Dişlerinin arasında dudaklarını ısırıp kanatarak

Küçük adımlarla benden uzaklaşacaksın sarı lambalı Atatürk caddesinde

Ben

Ben ise seni seyredeceğim

Koşup omuzlarına dokunup sana sarılma isteğini hayal ederken bulacağım kendimi

Bana son bir defa daha bak diye köpekler gibi yalvaracağım sessiz, sessiz

Ama hiçbir işe yaramayacak sen yolunu alacaksın

Biz ayrılırken küçük bedenlerimize büyük acılar yerleştireceğiz

Geleceğimize hüzünler düşecek

Dünyaya ve aşka sırtımızı döneceğiz

Biz ayrılırken Antalya bile ağlayacak

Yooo korkma şimdi ayrılmayacağız

Ayrılık öncesi daha birbirimize kavuşacağız ZEYNEP’im
                                                                    YAZAN:F.CİHANGİR
________________________________________________________________________

AYNADAKİ YÜZÜM CANIM ARKADAŞIM ZEYNEP"E HEDİYEM YORUMSUZDUR

Ne doğduğum yeri bildim nede gördüm

Yaşadığım yerde evsiz barksız kalsam ne fark eder ki

Ne işe yarar ki mutluluğu kaybetsem

Mülteci bir ruhla yürüyorum patikalarda

Hayatın neresinde durmalıyım bilmiyorum

Tekrarladığım tek şey kayboluşlarım

Bilmediğim yerlere düştüm

Ben bu kişileri tanımam ki

Neye benziyor buradaki insanlar

Ceplerim bom boş

Korkuyorum kaybettiklerimin hesabını ödetirler diye

Ayakkabılarımda su almaya başlamış üşüyorum

Durup durunken dahi kendimi yerin dibine çakıyorum

Umutlarımı durmaksızın küçük düşürüyorum gözlerimde

Yerle bir ediyorum karşımdaki en cesur hayallerimi bile

Olamaz hayat da bana ihanet etti sen gibi

Bitiriyorum kendimi sevdiklerim için de oluyorum el gibi
                                                            YAZAN:F.CİHANGİR